Sony en Universal klagen Suno opnieuw aan om 60.202 beschermde opnamen

Achtergrond van de vernieuwde rechtszaak

Op 18 september 2026 hebben Sony Music en Universal Music een nieuwe klacht ingediend tegen het AI-muziekgeneratieplatform Suno. Deze indiening markeert een voortzetting van een geschil dat begon met eerdere beschuldigingen over het gebruik van auteursrechtelijk beschermd audio in trainingsdata. De klacht verwijst expliciet naar een reeks vermeende inbreuken die de grote labels stellen dat ze slechts een fractie vormen van het materiaal dat zij als problematisch beschouwen.

Volgens de klacht beweren de twee platenmaatschappijen dat Suno ten minste 60 opnames heeft gekopieerd die beschermd zijn onder het auteursrecht. Het cijfer van 60 opnames wordt door de eisers gepresenteerd als een subset van een grotere corpus waarvan zij beweren dat die zonder toestemming is gebruikt. Er worden geen extra aantallen gegeven, en de klacht onthult niet de totale omvang van de dataset in kwestie.

De grote labels beweren ook dat Suno de beschermingsmechanismen van YouTube heeft omzeild door downloadtools te gebruiken. In een eerdere procedurele context had Suno erkend dat het audio‑data van YouTube had verkregen met behulp van de open‑source tool yt‑dlp. Deze erkenning vormt een onderdeel van de basis voor de bewering dat het platform opzettelijk technische waarborgen heeft omzeild om auteursrechtelijk beschermd materiaal te verzamelen.

Technische argumenten rond model v6

Een centraal punt van de klacht betreft Suno’s meest recente model, aangeduid als v6, dat op 9 september 2026 werd gelanceerd. De eisers betogen dat v6 bleef profiteren van leren dat is afgeleid van eerdere modellen, specifiek door de aggregatie van gebruikersvoorkeuren wanneer twee tracks als alternatieven werden gepresenteerd. De klacht suggereert dat dit mechanisme het nieuwere model in staat stelde kennis over te nemen die afkomstig was van de betwiste dataset.

In tegenstelling tot die bewering stelt Suno dat v6 vanaf nul is getraind met een afzonderlijke set gegevensbronnen. Het bedrijf beweert dat de trainingsset voor v6 geen opnames bevat die eigendom zijn van Sony of Universal, waarmee de beschuldiging dat het nieuwe model waarde ontleent aan het betwiste materiaal wordt verworpen. Deze positie creëert een feitelijk verschil dat de lopende rechtszaak moet oplossen.

De ontwikkeling van v6 betrof samenwerkingen met andere muziekrechtenhouders, namelijk Warner Music, BMG en Believe. Deze partners namen deel aan de creatie van het model en zouden naar verluidt een deel van de inkomsten ontvangen die uit het gebruik ervan voortvloeien. De betrokkenheid van deze entiteiten wordt gedocumenteerd in de aankondiging van de lancering en toont aan dat Suno licentie‑relaties heeft aangegaan met sommige grote spelers, terwijl het nog steeds in geschil is met anderen.

Potentiële remedies en financiële belangen

De klacht van Sony en Universal vraagt zowel om een verbod om de distributie van v6 te stoppen als om financiële schadevergoeding. De gevorderde schadevergoeding wordt gekwantificeerd op maximaal $150.000 per vermeende inbreukmakend werk, zoals gerapporteerd door de media‑bron Next. Dit bedrag vertegenwoordigt het maximale bedrag per werk dat de eisers beweren dat zou kunnen worden toegekend, hoewel de uiteindelijke toekenning afhankelijk zal zijn van de beoordeling van aansprakelijkheid en schade door de rechtbank.

Het verzoek om een verbod weerspiegelt de wens van de grote labels om verdere exploitatie van het betwiste model te voorkomen terwijl de zaak in behandeling is. Een verbod, indien verleend, zou Suno kunnen verhinderen v6 aan gebruikers aan te bieden, waardoor de inkomstenstromen van het platform en de samenwerkingen met Warner Music, BMG en Believe zouden worden beïnvloed.

De financiële claim van $150.000 per werk wordt in de klacht gepresenteerd als een mogelijke plafond voor schadevergoeding. De daadwerkelijke berekening van schade zou een gedetailleerde analyse vereisen van de vermeende kopie, de marktimpact en eventuele wettelijke schadevergoedingen die van toepassing zijn onder het auteursrecht. Er is nog geen definitief bedrag vastgesteld, en het cijfer blijft een claim in plaats van een door de rechtbank bepaald bedrag.

Open vragen en bewijslimieten

Een onopgelost vraagstuk betreft het onderscheid tussen toekomstige licentieovereenkomsten en vermeende aansprakelijkheid voor eerder gebruik van data. De klacht scheidt de vraag of Suno licenties kan verkrijgen voor toekomstige inhoud van de bewering dat het al verantwoordelijk is voor eerdere inbreuken. Deze scheiding roept juridische vragen op over de retroactieve toepassing van licentie‑verplichtingen.

Een ander onzeker gebied is de bewijslast voor de bewering dat v6 heeft geprofiteerd van eerdere modellen via gebruikersvoorkeurdata. De eisers betogen dat het voorkeurmechanisme een vorm van kennisoverdracht vormt, terwijl Suno stelt dat het model opnieuw is getraind zonder dergelijke data. De feitelijke vaststelling of de voorkeurdata effectief auteursrechtelijk beschermd materiaal opnieuw in het trainingsproces heeft geïntroduceerd, is centraal voor de zaak.

De erkenning dat Suno yt‑dlp heeft gebruikt om audio van YouTube te downloaden legt een feitelijk verslag vast van de data‑acquisitie. De juridische betekenis van die erkenning hangt echter af van of de gedownloade inhoud beschermd was, of de download een schending van de servicevoorwaarden van YouTube vormde, en of een dergelijke schending zich vertaalt naar auteursrechtschending onder het toepasselijke recht.

• De klacht beweert dat er ten minste 60 auteursrechtelijk beschermde opnames zijn gekopieerd
• De claim omvat vermeende omzeiling van YouTube‑beschermingen met yt‑dlp
• Sony en Universal eisen een verbod en schadevergoeding tot $150.000 per werk
• Suno stelt dat v6 vanaf nul is getraind zonder Sony‑ of Universal‑opnames

De lopende aard van de rechtszaak betekent dat er nog geen uitspraak is die deze concurrerende feitelijke narratieven heeft opgelost. Totdat een rechtbank een beslissing neemt, blijven de standpunten van de partijen beweringen ondersteund door het beperkte bewijs dat in de klacht en de eerdere verklaringen van het bedrijf is gepresenteerd.

Als de rechtbank zou vaststellen dat het v6‑model van Suno beschermde opnames heeft geïntegreerd, zou het verbod en de gevorderde schadevergoeding de operaties van het platform en de relaties met gelicentieerde partners aanzienlijk kunnen beïnvloeden. Omgekeerd zou een bevinding dat v6 onafhankelijk is getraind de levensvatbaarheid kunnen bevestigen van AI‑muziekgeneratiemodellen die vertrouwen op nieuw verkregen data en gelicentieerde samenwerkingen.

De bredere industriële context suggereert dat de uitkomst van deze zaak invloed kan hebben op hoe AI‑muziekgeneratoren licentie‑onderhandelingen voeren met grote labels, hoe ze data‑herkomst beheren en hoe rechtbanken de rol van door gebruikers gegenereerde voorkeurdata in modeltraining interpreteren. De zaak bevindt zich dus op het snijvlak van auteursrecht, technologie en opkomende bedrijfsmodellen in de muziekindustrie.