Ondanks Amerikaanse zwarte lijst bleef Inspur Nvidia-chips kopen

Drie jaar geleden plaatste het Amerikaanse ministerie van Handel de Inspur Group, een van 's werelds grootste serverfabrikanten, op zijn Entity List, de zwarte lijst voor bedrijven die als een risico voor de nationale veiligheid worden beschouwd. Die vermelding moest Inspur afsnijden van Amerikaanse technologie, inclusief Nvidia's meest geavanceerde AI-chips. Dat gebeurde niet. Een onderzoek van de New York Times, gebaseerd op handelsgegevens die samen met databedrijf ImportGenius zijn geanalyseerd en gemeld door Inside AI News, wees uit dat Aivres — een bedrijf in Silicon Valley dat juridisch gezien de hernoemde Amerikaanse dochter van Inspur is — tussen april 2024 en februari 2026 voor minstens 5,6 miljard dollar aan geavanceerde Amerikaanse technologie exporteerde, waarvan meer dan 3 miljard dollar computers gebouwd rond Nvidia's nieuwste Blackwell-chips. De zendingen liepen via Zuidoost-Azië en gingen, volgens diezelfde handelsgegevens, verder naar datacenters en technologiebedrijven die China's grootste AI-bedrijven bedienen, waaronder Alibaba en ByteDance.

Wat de Entity List eigenlijk blokkeert

De Entity List van het Bureau of Industry and Security (BIS) is het belangrijkste instrument waarmee Washington voorkomt dat gevoelige Amerikaanse technologie terechtkomt bij bedrijven die als een veiligheidsrisico worden beschouwd. Zodra een bedrijf op de lijst staat, hebben Amerikaanse leveranciers een speciale vergunning nodig — die voor geavanceerde chips zelden wordt verleend — om het iets te verkopen dat onder de exportcontroleregels valt. Wat de lijst niet automatisch doet, is elk dochterbedrijf van een genoteerd bedrijf bereiken. Toen de Inspur Group in maart 2023 werd toegevoegd, ervan beschuldigd Amerikaanse technologie te zoeken voor militaire supercomputers, werd de Amerikaanse dochter niet genoemd. Binnen twee maanden liet die dochter stilletjes de naam Inspur Systems vallen voor Aivres Systems. Op papier bezit Inspur Group slechts een derde van Inspur Electronic, dat op zijn beurt Aivres volledig bezit — een scheidingslaag die tot dusver volstond om Aivres buiten dezelfde zwarte lijst te houden die de moeder verbiedt om nog iets te kopen.

Een hernoemd kantoor en een bedrijf dat niet opendoet

Aivres is niet de enige schakel in de keten. Handelsgegevens onderzocht door ImportGenius tonen aan dat een Chinees bedrijf genaamd Maginfra, vorig jaar opgericht en gevestigd op enkele straten van Inspurs hoofdkantoor in Jinan, in zes maanden voor meer dan 700 miljoen dollar aan servers uit Maleisië naar China importeerde — waaronder meer dan 1.500 eenheden geprijsd in lijn met AI-hardware van topklasse. Maginfra heeft op papier geen eigendomsband met Inspur, maar bedrijfsdocumenten tonen dat de wettelijke vertegenwoordiger van de moedermaatschappij eerder functies bekleedde bij aan Inspur gelieerde firma's, en octrooiregisters vermelden uitvinders die vroeger bij Inspur werkten. Toen een journalist het geregistreerde adres van Maginfra bezocht, stond het kantoor leeg — enkele stoelen en bureaus achter een afgesloten deur, terwijl personeel van het gebouw verklaarde nooit iemand het te hebben zien gebruiken. Toch keurde de regering-Trump dit jaar een vergunning goed waarmee Maginfra Nvidia's minder krachtige H200-chips mocht kopen, en Maginfra tekende afzonderlijk een contract van 165 miljoen dollar om high-performance computerapparatuur te verkopen aan een afdeling van een Chinese staatsbank.

• Naamswijziging: Inspurs Amerikaanse dochter liet de naam Inspur twee maanden na de plaatsing van de moeder op de zwarte lijst in maart 2023 vallen voor Aivres.
• Eigendomslagen: Inspur Group bezit slechts een indirect derde belang in de entiteit die eigenaar is van Aivres, waardoor de dochter buiten de Entity List blijft.
• Lege vennootschappen: Maginfra, een nieuw opgericht Chinees bedrijf met aan Inspur gelinkt personeel en octrooien, importeerde in zes maanden voor meer dan 700 miljoen dollar aan servers uit Maleisië.
• Externe toegang via de cloud: Chinese bedrijven zouden modellen hebben getraind op Nvidia GB300-chips in Thaise datacenters zonder de hardware ooit te bezitten — een gat dat huidige exportregels niet dekken.

Het is heel moeilijk om hiernaar te kijken zonder een door de staat gesteund Chinees netwerk te zien om exportcontroles te omzeilen.

Waarom Washington het gat niet dicht krijgt

Het patroon wijst even zeer op een handhavingsprobleem als op een juridisch probleem. Binnen het ministerie van Handel zijn tien maanden verstreken zonder dat er één bedrijf aan de Entity List is toegevoegd — de langste pauze in 18 jaar, aldus huidige en voormalige functionarissen geciteerd door Inside AI News. Functionarissen zeggen dat de regering voorzichtiger is geworden met het uitbreiden van de zwarte lijst nadat een eerdere poging in 2025 vergeldingsdreigementen uit Peking opriep. Op 31 mei 2026 publiceerde het Bureau of Industry and Security een verduidelijking dat de vergunningsplicht de uiteindelijke moedermaatschappij van een bedrijf volgt, waar die ook gevestigd is, ongeacht welke dochter de bestelling plaatst — een regel die volgens het agentschap technisch al sinds november 2023 geldt, terwijl Aivres nog altijd aan geen enkele lijst is toegevoegd. In het Congres passeerde de Remote Access Security Act, die exportcontroles zou uitbreiden naar in de cloud gehuurde chips in plaats van alleen chips die een bedrijf rechtstreeks bezit, in januari 2026 het Huis van Afgevaardigden, maar zit volgens CNBC nog altijd vast in de Senaat. 'Proberen ze ze nu wel of niet te verbieden?', vroeg Jordan Nanos, analist bij SemiAnalysis die de activiteiten van Aivres heeft onderzocht, erop wijzend dat de dochter dezelfde servers, hetzelfde personeel en dezelfde kantoren gebruikt als haar gesanctioneerde moeder. Nvidia-woordvoerder John Rizzo zei dat het bedrijf geen 'omgeleide producten' steunt en alleen verkoopt aan partners die zich inspannen om aan de exportregels te voldoen.

Wat dit verandert voor de chiptoeleveringsketen

Voor Nederlandse en Europese bedrijven die AI-hardware verkopen, verschepen of installeren, is de zaak-Aivres een waarschuwing dat compliance niet langer kan stoppen bij de naam op de bestelbon. De uiteindelijke moedermaatschappij van een koper, diens eigendomsketen en het personeel of de kantoren die hij deelt met een gesanctioneerde entiteit kunnen zwaarder wegen dan welke juridische entiteit het contract ondertekent — en toezichthouders hebben laten zien dat ze die geschiedenis achteraf publiceren in plaats van vooraf te blokkeren. Distributeurs en cloudaanbieders die samenwerken met datacenters in Zuidoost-Azië lopen een vergelijkbaar risico rond externe toegang tot rekenkracht, een terrein waar Amerikaanse toezichthouders actief proberen vergunningsplicht op te leggen. Zolang de Senaat de Remote Access Security Act niet goedkeurt of het Bureau of Industry and Security geen nieuwe namen aan zijn lijst toevoegt, ligt de last om deze gaten te dichten vooral bij de verkopers zelf.