Chinese hackers verdubbelen aanvallen dankzij DeepSeek

Verschillende hackersgroepen met banden met de Chinese overheid hebben een efficiëntere manier gevonden om binnen te dringen in de systemen van hun slachtoffers: het inzetten van DeepSeek en andere opensource-AI-modellen in verschillende fasen van hun aanvallen. Het Taiwanese cybersecuritybedrijf TeamT5 heeft gedocumenteerd dat meerdere van deze groepen hun activiteiten hebben verdubbeld sinds ze op deze technologie steunen. Volgens de onderzoekers blijft AI voorlopig beperkt tot ondersteunende taken — verkenning, het genereren van kwaadaardige code en laterale bewegingen binnen netwerken die al gecompromitteerd zijn — en niet tot het volledig autonoom binnendringen van systemen.

Vier groepen, vier verschillende toepassingen

• Grimfengxi vertrouwde op DeepSeek om exploitcode te genereren.
• Huapi gebruikte de AI om het e-mailsysteem van een Taiwanees bedrijf aan te vallen.
• Teleboyi gebruikte het model om meer dan 1.000 IP-adressen te verzamelen en de domeinen van een doelbedrijf in kaart te brengen.
• Slime22 ging nog een stap verder en zette Claude Code van Anthropic in om zich voor te doen als een ingenieur die beveiligingstests uitvoerde binnen een Taiwanees technologiebedrijf.

DeepSeek is de AI van keuze voor Chinese hackers omdat het relatief krachtig is en zeer weinig cyberbeveiligingsbarrières heeft.

Li voegt daaraan toe dat westerse modellen eveneens gewild zijn bij aanvallers, maar dat hun strengere beperkingen aanzienlijk meer inspanning vergen om te omzeilen.

De grenzen van autonomie

Een van de belangrijkste zorgen rond AI is dat het ooit in staat zou kunnen zijn om zelfstandig cyberaanvallen uit te voeren. Dat is een van de redenen waarom de Verenigde Staten de uitrol van "Claude Mythos" en het krachtigste model van OpenAI hadden vertraagd, nadat beide bedrijven hadden verklaard dat hun systemen complexe aanvallen konden uitvoeren en kwetsbaarheidsuitdagingen op expertniveau konden oplossen.

Voorlopig lukt het hackers echter niet om cyberaanvallen op een betrouwbare manier te automatiseren. Unit 42, de dreigingsonderzoeksafdeling van Palo Alto Networks, documenteerde het geval van een aanvaller die probeerde meer dan 460 doelwitten binnen te dringen door autonome en handmatige methoden te combineren, met een systeem gebouwd op DeepSeek. Het systeem doorzocht het internet naar kwetsbare software, haalde exploitcode van GitHub en redeneerde zelfstandig over welk doelwit aan te vallen. DeepSeek koos het automatiseringsplatform n8n als doelwit nadat het meer dan 25.000 blootgestelde installaties in China had gevonden; na een steekproef identificeerde de agent drie kwetsbare versies, maar alle drie vereisten authenticatie en geen enkele kon worden misbruikt. De enige aanvallen die slaagden, werden handmatig uitgevoerd, waarbij de aanvaller zelf gegevens onttrok en commando's uitvoerde.

Het slagingspercentage van de autonome pogingen bevestigt dat AI nog niet klaar is om inbraken zonder menselijk toezicht uit te voeren. Labtests slaagden in sommige gevallen, maar altijd in gesimuleerde omgevingen, zonder actieve verdedigingsmaatregelen zoals monitoring of incidentrespons.

Het precedent van Claude Code

In november 2025 verklaarde Anthropic dat een door de Chinese staat gesteunde groep Claude Code had gebruikt om tussen de 80% en 90% van een spionagecampagne tegen ongeveer 30 organisaties te automatiseren, al slaagde slechts een klein aantal pogingen. Het bedrijf noemde dit destijds het eerste gedocumenteerde geval van een grootschalige cyberaanval die zonder substantiële menselijke tussenkomst werd uitgevoerd — een bewering die tot discussie leidde binnen de cybersecuritygemeenschap. Anthropic heeft sindsdien de toegang tot zijn diensten geblokkeerd voor bedrijven die onder controle staan van de Chinese staat.

Ik weiger te geloven dat aanvallers deze modellen dingen laten doen die niemand anders voor elkaar krijgt.

Onderzoeker Kevin Beaumont stelt op zijn beurt dat hackers niets fundamenteel nieuws uitvinden, en vergelijkt deze tools met Metasploit, een framework uit 2003 voor het ontwikkelen en uitvoeren van exploits tegen externe doelwitten. Een andere bevinding, gedocumenteerd door het bedrijf CyCraft en gemeld door Bloomberg, toont aan dat een groep die inbraaksoftware verkoopt, tijdens een aanval op een westerse denktank een beroep deed op ChatGPT van OpenAI: nadat ze de lokale Signal-database van een werknemer hadden bemachtigd, raadpleegden de aanvallers de chatbot om te helpen een module te bouwen die deze kon ontsleutelen.

Voor security-teams en technologiebedrijven in Nederland en België bevestigt deze zaak dat waakzaamheid zich moet uitstrekken tot op internet blootgestelde automatiseringstools — zoals n8n — en tot mail- en samenwerkingssystemen die verbonden zijn met goedkope AI-aanbieders, precies de toegangspunten die aan China gelieerde groepen als eerste buiten hun eigen grenzen hebben uitgebuit. Het verschil zit niet in geavanceerdere modellen, maar in de snelheid waarmee aanvallers goedkope, toegankelijke tools inzetten om vaart te maken. De zaak brengt ook opnieuw de fundamentele vraag naar voren over governance van AI-agents, het kader dat verantwoordelijkheden en grenzen bepaalt naarmate deze systemen steeds autonomer opereren binnen een organisatie.