MCP publiceert nieuwe roadmap, focus op HTTP en agent-identiteit

De Core Maintainers van het Model Context Protocol (MCP), de open standaard die wordt beheerd door de Agentic AI Foundation (AAIF) van de Linux Foundation, hebben een bijgewerkte roadmap gepubliceerd die de richting voor de volgende specificatieversie en daarna vastlegt. Zoals de Japanse techsite Publickey meldde, is de roadmap opgebouwd rond vijf prioritaire gebieden: messaging voor agenten, unificatie van het transport rond HTTP, agent-identiteit en enterprise-klare beveiliging, verbetering van basistools, en een betere ontwikkelaarservaring voor de SDK's. De officiële MCP-blog bevestigt dat de roadmap gezamenlijk is opgesteld door de Core Maintainers en de community van Working Groups, en dat deze "de richting van het protocolwerk voor de komende maanden" vastlegt.

MCP ontstond in november 2024 als protocol dat Anthropic voorstelde om zijn Claude-modellen te verbinden met externe databronnen en tools. Op 9 december 2025 maakte de Linux Foundation bekend dat het protocol was geschonken en richtte de organisatie de Agentic AI Foundation op om de verdere ontwikkeling ervan te sturen, met Amazon Web Services, Anthropic, Block, Bloomberg, Cloudflare, Google, Microsoft en OpenAI als platina leden. Volgens de aankondiging van de Linux Foundation werd MCP een van de snelst groeiende opensourceprojecten van het afgelopen jaar, met meer dan 97 miljoen maandelijkse SDK-downloads en meer dan 10.000 actieve servers, standaard ondersteund in ChatGPT, Claude, Cursor, Gemini, Microsoft Copilot en Visual Studio Code. Afgelopen juli bereikte de extensie "Enterprise-Managed Authorization" (EMA) een stabiele versie en werd het protocol stateless, een grote update die grootschalige implementaties eenvoudiger maakt.

Vijf prioritaire gebieden

Volgens de officiële blogpost "The New MCP Roadmap" bouwt deze update voort op de vorige roadmap van maart, die vier prioriteiten had: evolutie en schaalbaarheid van het transport, communicatie tussen agenten, volwassenwording van governance, en enterprise-gereedheid. Het merendeel van de vooruitgang van de afgelopen vijf maanden is verwerkt in de specificatieversie van 28 juli 2026 (2026-07-28). Sessies op protocolniveau en de initialisatiehandshake zijn verwijderd, zodat servers horizontaal kunnen schalen zonder status bij te houden (SEP-2575, SEP-2567); clients kregen een `server/discover`-aanroep om de mogelijkheden van een server te kennen voordat ze verbinding maken; en lijstresultaten werden cachebaar (SEP-2549).

• Messaging voor agenten: server-geïnitieerde events (webhooks en kanalen) uitbouwen zodat clients niet langer hoeven te pollen voor resultaten, en de Tasks-extensie (SEP-2663) laten rijpen tot opname in de kernspecificatie
• Unificatie van het transport rond HTTP: Streamable HTTP ook uitbreiden naar lokale servers, via HTTP/2 over stdio om multiplexing-voordelen te behouden zonder de beveiligings- en levenscyclusgaranties van een subproces te verliezen
• Agent-identiteit en enterprise-klare beveiliging: Demonstrating Proof of Possession (DPoP) afronden en agent-identiteit en delegatie definiëren via Workload Identity Federation (SEP-1933) en ID-JAG-tokenuitwisseling, in plaats van geplakte API-sleutels of langdurig geldige tokens
• Verbetering van basistools: de vorm van `tools/call`-antwoorden standaardiseren en progressive discovery invoeren, zodat een model niet de volledige toolcatalogus van een server hoeft te laden voordat de gebruiker ook maar één vraag heeft gesteld
• Betere ontwikkelaarservaring voor SDK's: API-ergonomie en documentatienauwkeurigheid aanscherpen, omdat steeds meer ontwikkelaars — en in toenemende mate AI-agenten zelf — MCP-client- of servercode rechtstreeks op basis van de SDK's schrijven

Wat dit oplost voor bedrijven

Het huidige MCP-autorisatiemodel gaat ervan uit dat een mens toegang goedkeurt in een browser. De officiële blog wijst erop dat een groeiend deel van de aanroepers nu agenten zijn die als cloud-workloads met een eigen identiteit draaien, namens een afwezige gebruiker handelen, of beperktere bevoegdheden delegeren aan sub-agenten. Het identiteitswerk in de roadmap moet MCP-servers een gestandaardiseerde manier geven om die agent-identiteiten te herkennen en te vertrouwen, gebaseerd op bestaande standaarden in plaats van geplakte API-sleutels, in samenwerking met de werkgroepen IETF OAuth en WIMSE voor de onderliggende tokenuitwisselingsmechaniek. De unificatie rond HTTP telt operationeel net zo zwaar: een externe MCP-server gebouwd op Streamable HTTP verschilt nu niet meer van elke andere HTTP-workload, waardoor bedrijven hem kunnen hosten en schalen op dezelfde infrastructuur — load balancers, gateways, observability — die ze al gebruiken voor hun API's, in plaats van maatwerkinfrastructuur te bouwen voor een apart protocol.

Over prioritering is de officiële blog expliciet: voorstellen (SEP's) die binnen een van de vijf prioritaire gebieden vallen, krijgen een versnelde beoordeling, terwijl andere niet automatisch worden afgewezen maar wel langere doorlooptijden en een hogere onderbouwingslat krijgen, omdat de beoordelingscapaciteit van de maintainers beperkt is en bewust op deze vijf gebieden wordt gericht.

Waarom dit telt voor teams die agenten bouwen

MCP is al de connector die de meeste grote AI-producten — ChatGPT, Claude, Cursor, Gemini, Microsoft Copilot, Visual Studio Code — gebruiken om externe tools te bereiken, wat deze roadmap tot veel meer maakt dan een intern engineeringdocument: hij laat zien welke kant de de-facto standaard voor connectiviteit tussen agenten en tools nu op gaat. Voor bedrijven die AI-agenten aansluiten op interne systemen zou het HTTP-unificatiewerk de operationele kosten van grootschalige MCP-servers moeten verlagen, doordat er geen aparte infrastructuur meer nodig is voor implementaties op basis van stdio of WebSocket. Het identiteitswerk pakt een heel concreet risico aan dat teams al dragen: API-sleutels die tussen diensten worden gedeeld of geldig blijven nadat een medewerker van functie is veranderd. Een gestandaardiseerde manier om agent-eigen credentials af te bakenen en in te trekken, ondersteund door audit-trails, vervangt informeel sleuteldelen door iets dat een securityteam daadwerkelijk kan beheersen. Organisaties die hun MCP-verbindingen nu authenticeren met langdurig geldige tokens, moeten dit zien als een vroeg signaal om alvast een migratiepad te plannen zodra dit identiteits- en delegatiewerk wordt opgeleverd.